ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΧΛΩΡΙΚΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΥΣΗ ΖΑΧΑΡΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΓΟΜΕΝΟ ΟΞΥΓΟΝΟ

• Στη συνάντηση της Παρασκευής 9/1/202 οι μαθητές παρακολούθησαν ένα εντυπωσιακό πείραμα επίδειξης στο οποίο χρησιμοποιήθηκαν οι ουσίες KClO₃ και ζάχαρη για να ανάψει φλόγα σε ένα κερί χωρίς τη χρήση αναπτήρα ή σπίρτων. Η αντίδραση ξεκίνησε με προσθήκη πυκνού θειικού οξέος, ενός αρκετά επικίνδυνου αντιδραστηρίου, γι' αυτό και το πείραμα πραγματοποιήθηκε ως επίδειξη στους μαθητές του ομίλου. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το πείραμα στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/watch?v=4U8UdLjLnlI

• Κατόπιν οι μαθητές στις ομάδες τους, πραγματοποίησαν το πείραμα διάσπασης του KClO₃ και της καύσης ζάχαρης (καραμελάκι Haribo) η οποία γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο. Οι μαθητές δηλαδη, χρησιμοποίησαν τα ίδια υλικά του πειράματος επίδειξης, εκτός βέβαια του θειικού οξέος.

Που χρησιμοποιείται το KClO₃ στην καθημερινή ζωή;

Το σπίρτο «ασφαλείας» αποτελείται από δύο μέρη, το κεφάλι του σπίρτου και το ξύλινο στέλεχος. Για να ανάψει, απαιτείται και η ειδική επιφάνεια τριβής, που περιέχει φωσφόρο (P₄) και άλλα υλικά που ενισχύουν την τριβή. Το κεφάλι του σπίρτου περιέχει διάφορες ουσίες, κυριότερες από τις οποίες είναι το χλωρικό κάλιο (KClO₃) και το θείο (S). Το ξύλινο στέλεχος του σπίρτου περιέχει κυτταρίνη. Όταν το σπίρτο τρίβεται στην επιφάνεια του κουτιού, ο φωσφόρος αντιδρά με το οξυγόνο (O₂) του ατμοσφαιρικού αέρα και παράγεται πεντοξείδιο του φωσφόρου (P₂O₅), ενώ ταυτόχρονα εκλύεται θερμότητα αρκετή για να προκαλέσει ανάφλεξη των χημικών στο κεφάλι του σπίρτου.

 Η θερμότητα που παράγεται από την καύση του φωσφόρου κατά την τριβή του σπίρτου προκαλεί τη θερμική διάσπαση του χλωρικού καλίου (KClO₃), που βρίσκεται στο κεφάλι του σπίρτου. Η διάσπαση αυτή οδηγεί στην παραγωγή χλωριούχου καλίου (KCl) και οξυγόνου (O₂). Το οξυγόνο που απελευθερώνεται αντιδρά με το θείο (S) της κεφαλής, σχηματίζοντας διοξείδιο του θείου (SO₂) και σε πολύ μικρές ποσότητες τριοξείδιο του θείου (SO3), ενώ η παραγόμενη θερμότητα επαρκεί για να προκαλέσει την ανάφλεξη του ξύλινου στελέχους του σπίρτου, το οποίο είναι πλούσιο σε κυτταρίνη. Κατά την καύση της κυτταρίνης δημιουργείται η χαρακτηριστική φλόγα του αναμμένου σπίρτου και παράγονται διοξείδιο του άνθρακα (CO₂), υδρατμοί (H₂O) και άλλα προϊόντα καύσης. 

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Προεπισκόπηση PDF Κατέβασμα PDF

Βίντεο πραγματοποίησης του πειράματος από τους μαθητές του ομίλου